Siz bu yazıyı büyük ihtimalle duamı edip uyuduktan sonra okuyacaksınız. Ben bu yazıyı, şu birkaç satırı yazmak için saatlerimi harcadım… 1 Sene önce, tam da bugün, hatta bu günün akşam saatlerinde kaybettik Davut’u. Şahsen hiç tanışmadım, ancak güzel bir akşamda, onun için hazırladığımız destekvari videoda deli gibi bir şekilde oynadım. Sırf destek için.

Yok olmanın eşiğindeyiz. Her daim boşluğa doğru koştuğumuz gerçeğinden kaçmak için o varamadığımız noktaya depar atıyoruz. Çevremize hiç dikkat etmiyoruz çokta çoğu. Nereye gittiğimiz, nerede olduğumuz ya da hangi yolu seçtiğimizi asla önemsemiyoruz. Hayır, Pesimist değilim. Gerçekleri söylemeye çalışıyorum. Bakmaktan bile korktuğumuz kendi pandora kutumuzda neler

Hayat… Sondan başlamamızın mümkün olmadığı ve hatta “Rewind” tuşuna basıp geri almaya vaktimizin dahi olmadığı süreklilik. O kadar hızlı ki durdurmak için önüne atlayacağımız kurşun bile hızına yetişemiyor. Bir nefeste verilecek tüm hatıralarımızın süresini o kadar kısa tutuyoruz ki ömrümüz boyunca, hatırlanması gerektiğinde aklımızda kalanların

Rastgele bir müzik kanalı aç ya da internetten rastgele bir radyo seç. Hiç olmadı evdeki albüm koleksiyonundan rastgele bir cd çekip çıkar koy müzik setine. Bangır bangır çalarken o sen danset dur, ne bileyim ordan geçen birine seslen, eski bir arkadaşının telefonunu ara, dinlet tüm şarkı boyunca “alo, alo, kanka senin mnkym!” dese bile umursama. Aç anasını sattığımın

Kocaman dünya içinde yapayalnız kalmak gibisi yoktur. Azap gibidir cehennem içinde. Yerin binlerce dibine gömülmek ile eşdeğer olduğunu biliyorum ben. Ne sevgilidir sizi yalnız hissettirmeyen, ne eş, ne dost, ne aile. Siz kendinizden umudu kesmişseniz pek de anlamı yoktur yaşamın size getireceklerinin. Şayet duygularınızın içine “bastırılmışlık” eklerseniz ne tuz

Yok olmanın eşiğine gelen dünyanın otasında sadece Türkler kaldığında kıyamet kopacaktır diye bir yazı okumuştum gerçekliğinden pek emin olmayarak. Gerçek de olsa sanırım o zamalarda ben dünyada olmayacağımdan, yani cehennemin dibinde olacağımdan, pek bi sorun olmayacak gibi :) Ama şu üstteki cümleden de anlaşılacağı gibi millet dünyanın sonunu bulacak ve millet fezaya