Dün gece bastıran kar yağışının ardından bu sabah işe gitmek için evden çıktığımda bembeyaz bir İstanbul karşıladı beni. Birçoğumuzun halini gözümde canlandırabiliyorum. En azından benim gibi ruhu hâla çocuk olarak duran, büyümemiş kişilerinkini. Bir an işi falan bırakıp direkt kar topu oynama düşüncesiyle doldum ama sonra ‘büyüdün’ (yalan!) diye

Hadi sizle bir oyun oynayalım. Boşluk doldurmaca. Benim kendimi bildim bileli sevdiğim bir oyundur. Bu oyundaki amacın hep birilerini tava ve hani tongaya düşürmeye çalışmak olduğunu düşünmüştüm bir ara. Ama aslına oyunun farkı diğer kişinin bilgisini, duygusunu, tepskini ölçmekmiş. Bunu gene kendi olaylarımdan çıkardım. Ve sanıyorum sizinle bir oyun oynayabiliriz :)